چگونه یک حصار سیمی می تواند توسط برفی وزیده شده، باردار شود؟ بعضی اوقات، یک حصار سیمی بلند آنقدر بار جمع می کند که میتواند به شخصی که به آن دست میزند شوک بزرگی وارد کند و حتی ممکن است او را پرت کند.
چرا وقتی خاک یا شن به شدت توسط باد وزیده می شوند، مانند آنچه که در توفان های خاک، تنوره های غبار، و دیو بادها " رخ میدهد، ذرات آنها شدیداً باردار می شود؟ در چند مورد، کسانی که به درون یک قیف دیو باد نگاه کرده اند و جان سالم به در بردهاند، درون آن را با یک روشنایی سوسوزن ضربدری که حاصل تخلیه های بار طولانی است، توصیف کرده اند.
چه چیزی باعث این چند نمونه از باردار شدن می شود؟

_
فرایندی که در طی آن برف وزیده شده باردار می شود کاملاً درک نشده است، با این حال در اینجا روشی کلی ارائه می گردد: اگر دو بلوریخی خنثی با دماهای مختلف به یکدیگر برخورد کنند، بلور گرمتر دارای بار منفی و بلور سردتر دارای بار مثبت می شود. اگر دو سر یک بلوریخی خنثی در دماهای متفاوتی باشند، انتهای گرم تر دارای بار مثبت و انتهای سردتر دارای بار منفی میشود. بنابراین، اگر این بلوریخ در حین برخورد بشکند، دو قطعه با علامت های بار مخالف بر جای میماند. وقتی بلورها باردار شوند، میتوانند حصاری را با تماس با ان باردار کنند.

خاکی که توسط یک توفان، یک تنورهای غبار، و یا یک دیو باد در هوا وزیده می شود، عموماً در تماس با سطح زمین و سایر دانه های خاک، باردار می شود. (تماس دو جسم کافی است تا باعث شود الکترونها از جسمی به جسم دیگر منتقل شوند.) اینکه خاک دارای بار مثبت شود یا منفی به جنس خاک و زمین بستگی دارد. در برخی مواقع، خاک به هنگام تماس با زمین الکترونهای خود را از دست میدهد و بنابراین باردار مثبت می شود؛ در مواقع دیگر، خاک الکترون به دست می آورد و باردار منفی می شود. وقتی خاک ها در هوا معلق اند، دانه های خاک می توانند بارها را در حین برخورد با یکدیگر مبادله کنند.
توره های غبار در مریخ می توانند بسیار بزرگتر از این تنوره ها در زمین باشند، و بنابراین ممکن است بار بسیار
بیشتری داشته باشند. اما، برای مقدار باری که یک تنوره ی غبار می تواند داشته باشد، محدودیتی وجود دارد.
استدلال، چنین است: با افزایش بار، میدان الکتریکی نیز در سطح تنورهای غبار افزایش مییابد. سرانجام، میدان الکتریکی چنان قوی می شود که این سطح شروع به جرقهزنی (یعنی، تخلیه ی بار) می کند، که این الکترونها را از سطح تنوره خالی می کند. وقتی مرحله ی جرقهزنی فرا رسد، هر باری که
بر اثر حرکت تنورهای غبار به دست آمده است، فورا از دست میرود.
یک دیو باد نه تنها توسط خاکی که از زمین بلند می کند، بلکه توسط بارهای الکتریکی در توفان های تندری بزرگی که آن را به وجود میآورند نیز باردار می شود. بنابرا
این نورهایی که در یک قیف احتمال زیاد ناشی
از تخلیه ی بار بین ناحیه های باردار خاک و بقیه ی خاکی هستند. به دیو بادها منتسب می شوند می توانند آذرخش هایی معمولی باشند. با این حال شارش جریان الکتریکی] نسبتاً مستمری بین
دیو باد دیده می شوند به علاوه، برخی از نورهایی که به
این نظریه ی قدیمی که دیو باد بر اثر ابرها و زمین به وجود می آید، کنار گذاشته شده است.